Rönesans ve Maniyerizm Yazı Dizisi V: Merkeze Oturan Insan

Salı, Ekim 04, 2016

Rönesans'ın hümanist zihniyeti, insana yönelmesi ve onu ilgi odağına yerleştirmesi resimde dinsel konuları arka plana iterek yepyeni bir tarzın ortaya çıkmasına neden oldu: Portre ressamlığı.

Antonio del Pollaiuolo, Genç Bir Kadının Profili, 1460 civarı, kavak ağacından levha üzerine tempera
52.5 x 36.5 cm, Staatliche Museen zu Berlin (Berlin Devlet Müzeleri Tablo Galerisi)

Ressamlar öncelikle insan bireyselliğinin bir numaralı tezahürü sayılan yüze odaklandılar. Yüzün tüm ayrıntıları kesin bir dikkatle ve titizlikle incelendi. Antonio del Pollaiuolo'nun yaptığı sanılan Genç Bir Kadının Profili, erken 15. yüzyıl resmine iyi bir örnek oluşturur. Ressamlar önceleri yüzü yandan resmetmeyi tercih ediyordu. Yüz, profilden alındığında ona abartılı bir güzellik katılamayacağını, değiştirilemeyeceğini düşünülüyordu. Bu da zamanın nesnellik ve doğruluk ideallerine uygundu.

Ressamlar modeli bireysel bir karakter olarak betimlemek için ellerinden geleni yapıyordu ama bu tip profil, kişinin ruhunu tüm psikolojik boyutlarıyla ortaya koyan canlı bir tasvir için hiç de uygun değildi; antik para ve madalyonlarda görülen hükümdar portrelerini hatırlatmaktadır. Rönesans ressamlarının antik eserlerle, onlardan esinlenecek kadar ilgilendikleri bilinmektedir. 15. yüzyılın ikinci yarısında ise, modelin daha açık karakterize edilmesini sağlayan "dörtte üç profil" tercih edilmeye başlandı.

Creative Commons Lisansı
Bu eser Creative Commons Alıntı-LisansDevam 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır. Eserin tüm hakları yazara aittir. Kaynak gösterilmeden kopyalanamaz, alıntı yapılamaz. Anlayışınız için teşekkürler.

Bunları Da Beğenebilirsiniz

0 yorum

Yorumunuz blog yöneticileri tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır. İlginiz için teşekkürler...